Plesn tworzy sie w miejscach scian najbardziej narazonych na zjawisko kondensacji, np. na niedocieplonych od zewnatrz fragmentach, do czego dochodzi najczesciej na starych murach.
Najlepszym sposobem zmniejszenia rozwoju plesni na scianach w mieszkaniu jest zapobieganie kondensacji, poprzez osuszanie powietrza lub izolowanie scian.
Wilgoc mozna usuwac z pomieszczen przy uzyciu elektrycznego osuszacza powietrza lub klimatyzatora, raczej niz przy pomocy plastikowego pojemnika, napelnianego sola pochlaniajaca wilgoc. Ale urzadzenia te musza dzialac caly dzien, aby uzyskac pozadany efekt.
Sciany mozna izolowac od wewnatrz (np. plytami kartonowo-gipsowymi) lub od zewnatrz (metoda do wyboru), choc jest to dosc zlozona praca, która najlepiej powierzyc firmie specjalizujacej sie w robotach tynkarskich i malarskich.
Izolacja zewnetrzna polega zazwyczaj na polozeniu plyt z materialu izolujacego (styropian) o róznej grubosci (sugeruje co najmniej 5 cm) na zewnetrzne sciany budynku, a nastepnie pokryciem cienka warstwa zaprawy i farba elewacyjna, chroniaca przed wnikaniem wód opadowych; wlasciwosci izolacyjne styropianu w polaczeniu ze farba hydrofobowa zapewniaja wydajna izolacje i w duzym stopniu ograniczaja mozliwosc wnikania wody z zewnatrz. Minusem tej metody w przypadku starych budynków jest to, ze jezeli nie zostanie ona zastosowana calosciowo (tzn. przy scianach, stropach oraz rozmaitych szczelinach), z pewnoscia pozostana mostki termiczne, gdzie bedzie wystepowalo zjawisko kondensacji, co z kolei moze spowodowac tworzenie sie plesni w miejscach, gdzie nie wystepowala ona nigdy przedtem!
